1. bölümün ardından , 2. bölümle karşınızdayım Aslında yazıyı daha önceden bitirmiştim ama fotoğraflar ekleyip, biraz daha düzenlemek istiyordum. Yurt fotoğraflarının kimde olduğunun belli olmaması yüzünden (hala belli değil), iş bu zamana kaldı Neyse sizi şöyle yazının devamına alayım ben…

2. dönem, 1. dönemden biraz daha farklı geçti. Yurtta bunun en önemli nedeni, bir çok kişinin eve çıkması oldu. Öyle ki ilk dönem 2 katı dolduran yurt populasyonu, 2. dönem önce 1 kata daha sonraları 6-7 oda seviyesine çekildi. Gökhan ve Çağrı‘nın da kendi evlerine çıkmalarıyla bende artık 6 kişilik başka bi odada yeni maceralara başladım. Erdinç-Fuat tayfasının da yan odada olmasıyla , 2 oda arasında mekik dokudum Oda arkadaşlarımı zaten tanıyordum, o bakımdan rahattım diyebilirim. İşletmeden 3 arkadaş (Alper , Burhan , Mehmet) , matematik bölümünden Selçuk ve benle aynı sınıfta olan hiperaktif muhabbet insanı Kaan

Yine bol bol muhabbet , yemekhaneden yemeyince Lahmacun sipariş etme , Kaan(etkileyici sesi ve dansları) sayesinde geç yatma ve geç yatanlarla (ben) dalga geçip hatıra fotoğrafı çekme gibi durumlar oldu bu odada Benle Elidor şampuanını paylaşan Alper, Mp3 playerını paylaşan Selçuk ve Burhan, peçetelerini paylaşan Mehmet ve her şeyini paylaşan Kaan’a çok teşekkürler , hepsi sağolsunlar

Okul ise 2. dönem çok daha güzel ve renkliydi. Doğal olarak ilk dönemki şaşkınlığı herkes üzerinden attı. Muhabbetler , gezme-tozma arttı. Dersler günden güne daha eğlenceli/geyik hale gelmeye başladı. Rutin bir otobüs yolculuğu sırasında Oğuzhan‘ın bilgisayar sorununu çözmek için evine davet almamla 2. dönem bambaşka ve çok daha güzel bi hal aldı. Başta Oğuzhan olmak üzere çok sıcak kanlı ailesi ve komşuları beni orda evimde gibi hissettirdiler. Yurtta kimseler olmayıp da sıkıldığım zamanlar evlerine davet ettiler, aç olduğum zaman doyurdular (annemin yemekleri :p) , yurda döneceğim günlerde yurda kadar bıraktılar ve daha bir sürü şey… Allah hepsinden razı olsun

Oğuzhan dışında İbrahim (Adabazar) ve Esat beyler ile de çeşitli aktivetelerde hep beraberdik. Bilardodur , yemektir, sinemadır, çarşıdır derken baya bi yakınlaştık, kaynaştık. Bu sınıf içi kaynaşma faslının en yoğun olarak yaşandığı dönem ise sanırım hepimiz açısından okulun son günleri oldu. Bahar şenlikleri vardı ve 1 haftalık şenlikte beraber izlediğimiz konserler güzel geçti. Yayıldık çimenlere ve atmosferin tadını çıkardık. Şenlik alanının yanındaki gondol olayı da ayrı bi zevkti. Öte yandan şenliklere biz de Fuat ile bir grup kurup katılmak istiyorduk ama çok uğraşmamıza rağmen zaman darlığından dolayı her şey çok karambole geldi ve bu iş yattı. Kaan, Fuat, Burak abi ve Onur’a teşekkür edeyim burdan…

Ben, İbrahim, Oğuzhan, Esat ve Kaan
Bahar şenliklerinden sonra ise organizatör arkadaşım sevgili Oğuzhan‘ın değerli katkılarıyla , mükemmel bi piknik olayı gerçekleşti. Çok yoğun bi araştırma-soruşturma nın ardından, tüm hazırlıklar yapıldı ve Sakarya’nın merkezine fazla uzak olmayan bi yere, Poyrazlar‘a yola çıkıldı. “Yeşil’in Maviyle buluştuğu” , gölün etrafında ağaçlarla dolu çok güzel bi yere geldik. Mangalımızıda yaptık, meyvemizide yedik, voleybol da oynadık, dönüştede İbrahim’in reklam ve tanıtımında etkin rol oynadığı, Göynük‘ten dondurma yedik. Mutlu, mesut evimize (bazılarımız yurda) döndük.

Oğuzhan’ın kamerasından çekilen onca foto ve video’yu da daha sonraları izlemek ayrı bir keyif oldu. Çünkü insan o anda gözden kaçırdığı bir çok ayrıntıyı sonradan farkedebiliyor.(Tıpkı lise döneminde olduğu gibi) Bu fotoğrafların bazılarına Resimler bölümünden ulaşabilirsiniz.

Ayrıntıları anlatmayı çok sevmeme rağmen (bilirsiniz), aslında bu anlattıklarım az bile kalıyor Önemli başka gelişmeler de yaşanmıştı ama tadında bırakmak lazım. Daha sonra bir ara “tren yolculuklarına” da değinmek istiyorum. Sağlıcakla…